خواننده: استاد شهرام ناظري

از خاک من اگر گندم برآید
ز خاک من اگر گندم برآید ......................... از آن گر نان پزی مستی فزاید
خمیر و نانبا دیوانه گردد ............................... تنورش بیت مستانه سراید
اگر بر گور من آیی زیارت ........................ تو را خرپشتهام رقصان نماید
میا بیدف به گور من ای برادر ...................... که در بزم خدا غمگین نشاید
زنخ بربسته و در گور خفته ............................ دهان افیون و نقل یار خاید
بدری زان کفن بر سینه بندی ........................... خراباتی ز جانت درگشاید
ز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستان .............. ز هر کاری به لابد کار زاید
مرا حق از می عشق آفریدست ........................ همان عشقم اگر مرگم بساید
منم مستی و اصل من می عشق ...................... بگو از می بجز مستی چه آید
به برج روح شمس الدین تبریز .......................... بپرد روح من یک دم نپاید

شعر از مولوي

خمیره و گوهر انسان ، از « می عشق » و از « بانگ شاد و طربناک عشق »است. انسان ، فطرت آمیزنده دارد . انسان ، چون، موسیقی و باده ( شیرابه ) نای ماه است ، سرچشمه عشق ، یعنی آمیزندگی است .
اینست که مولوی میگوید که پس از مرگ :
زخاک من اگر گندم برآید .......... ازآن گرنان پزی ، مستی فزاید
خمیر و نانبا ، دیوانه گردد ......... تنورش ، بیت مستانه سراید
اگر بر گورمن ، آئی زیارت ........... تراخرپشته ام ، رقصان نماید

فراموش نباید کرد که نام دیگر می ، نبید است ، که در پارسی باستان نوشته میشده است . نی پیته به معنای « فواره نای » ، « نای بزرگ = نای نای » است . باده از نای ماه، فرومیزیزد وفوران میکند . « می نوشیدن » ، چیزی جز نوشیدن شیره خدا ، یعنی افشره نای یا زهدان ماه نیست . آوای نای ماه ، مانند باده اش ، انسان را به رقص میآورد
میا بی دف به گورمن برادر .................. که در بزم خدا ، غمگین نشاید
بدّری زان کفن ، بر سینه بندی ................... خراباتی زجانت بر گشاید
زهرسو بانگ چنگ و چنگ مستان ...........زهرکاری بلابد ، کار زاید
مرا ، حق از می عشق آفریده است ...........همان عشقم ، اگر مرگم بساید
منم مستی و ، اصل من ، می عشق .........بگو از می ، بجزمستی چه زاید

ماه (= می = بگماز) ، اصل عشق بود . ماه، هم می بود و هم نی . از جمله نامهای ماه ، یکی « لوخنا » و دیگری « پیتا » هست که نخستین به معنای نای بزرگ ( نای نا ) و دیگری به معنای « نای = فیت = سوت » است . نه تنها « بگماز= بغ + ماه » که باده باشد ، به معنای « زنخدا ماه » ا ست، و خود واژه « ماه » با تلفظ های گوناگونش ، نزدیکی ماه و مای و می را نشان میدهد

از کتاب مولوی بلخی مطرب معاني: صفحه 195

Simorgh Raam (click bezanid)
Professor Jamali

کتابهاي پروفسور جمالي

فرهنگ ايران

مولوي مطرب معاني

سکولاريته و حقوق بشر

دفاع از اقليتها

مهمانان ما

فیلتر

هر روز و هر هفته مقالات و سخنرانيهاي جديد وارد اين سايت خواهد شد. ما را فراموش نکنيد

اگر مطالب اين سايت براي شما جالب است به ما ايميل کنيد
نظريات و تشويق شما ما را دلگرم ميکند

دوستداران پالتاک
اينجا کليک کنيد

home l about us l contact l Music l Interests l Phone No.'s l Pictures l City Information l Pictures l Literaure